Op Heijplaat groeit niet alleen groente, maar ook de buurt. In een gezamenlijke binnentuin aan de Vestastraat werken de bewoners al jaren samen aan een groene plek waar iedereen elkaar tegenkomt.
Bewoonster Claudia Jurgens is er geboren en getogen. “Heel even ben ik weggeweest maar in 2013 ben ik weer in de Vestastraat komen wonen”, vertelt ze. “De binnentuin vlakbij mijn huis stond al een hele tijd leeg en er gebeurde niks. Toch zag ik er wel wat in.” Samen met buurvrouw Carina van de Stoep ging ze aan de slag. Wat begon als een lege, weinig gebruikte en zelfs een beetje vergeten hoek, werd stap voor stap een binnentuin waar de buurt trots op kan zijn. “Die beginperiode herinner ik me nog goed”, vertelt Carina. “We hebben heel wat uurtjes op onze knieën doorgebracht om het onkruid eruit te krijgen.” In het begin was het vooral een klus voor twee, later sloten steeds meer buren zich aan. Claudia: “Sommigen hielpen echt mee met het groen, anderen deden vooral timmerwerk en zelfs kleine kinderen zijn er regelmatig om te tuinieren. Zo kreeg onze tuin een sociale functie in de buurt. Niet alleen nuttig maar ook heel leuk en gezellig.”
Die sociale cohesie is voelbaar
Die sociale functie is precies waar Woonbron op inzet. Melanie is sociaal beheerder bij Woonbron op Heijplaat. “Het voelt hier nog echt als een dorp en iedereen let op elkaar. Die sociale cohesie is voor mij als medewerker echt voelbaar en dat is best bijzonder.” Die betrokkenheid vormt de basis van de binnentuin in de wijk. Ook sociaal wijkbeheerder Charendy zag al snel dat de tuin meer was dan alleen een stukje groen en raakte meer en meer betrokken. “Toen de veengrond op een gegeven moment niet goed bleek te zijn en er steeds minder wilde groeien, hebben we vanuit Woonbron nieuwe grond laten komen en de tuin opnieuw ingericht. Dat gaf de tuin een nieuwe impuls en daarna konden de bewoners weer verder bouwen aan een plek die echt van hen werd.” Met hulp van de zogenaamde ‘Woonbron-euro’, een geldbedrag ter ondersteuning van dit soort projecten, is vervolgens nog meer tuinmateriaal aangeschaft en een regenton geplaatst.
Echte moestuin
“Met die steun zijn we uiteraard hartstikke blij”, zegt Claudia. “We hebben het geld vooral in gereedschap gestoken, in de nieuwe schuur, in een klein nieuw kastje om de hoek en in apparatuur om het onkruid weg te halen. Maar we hebben er ook bloembakken van gekocht voor de kinderen, zodat we ook wat hoger kunnen werken, want de naaktslakken vinden alles lekker. Kleine oplossingen maar ze maken wel net het verschil tussen een tijdelijk initiatief en een tuin die echt leeft.” Wat in de tuin groeit, is niet alleen voor de sier. “Sterker nog”, gaat Claudia verder, "alles in de tuin heeft een functie. Veel van wat we hier hebben, is eetbaar. Zo zijn er aardbeien, peren, appels, kaki, moerbei, rabarber, laurier, druiven, frambozen, aalbessen en hazelnoten. Daarmee is het een echte moestuin."
De kracht van het samen doen
Voor Woonbron is de tuin aan de Vestastraat inmiddels een prachtig voorbeeld van wat mogelijk is als bewoners zelf verantwoordelijkheid nemen en er met elkaar iets van maken. Volgens Charendy ligt de kracht van de tuin vooral in het samen doen. “Bewoners komen niet alleen om te tuinieren, maar ook om elkaar te spreken, te helpen en de buurt beter te leren kennen.” Ook Melanie ziet hoe breed die werking is. “Deze tuin heeft echt sociale waarde. De bewoners nemen verantwoordelijkheid voor de tuin. Ze zorgen dat het onkruid verdwijnt en dat de tuin mooier wordt. Maar tegelijkertijd creëren ze aanloop van buurtgenoten en betrekken ze de school. De tuin is ook een plek geworden waar ouderen naar toe komen om elkaar te ontmoeten en waar gesprekken vanzelf ontstaan. Niet alleen over planten en onderhoud, maar ook over wie alleen is en wie hulp nodig heeft. Kortom, wat ooit een lege plek was, is nu een tuin geworden die niet alleen bloeit, maar ook verbindt.”
